តើអ្វីទៅជាភាពស្លេកស្លាំងសាច់ដុំបេះដូង?
ភាពស្លេកស្លាំងសាច់ដុំបេះដូង (Myocardial Ischemia) កើតឡើងនៅពេលដែលសរសៃឈាមបេះដូងស្ទះ ដែលកាត់បន្ថយលំហូរឈាមទៅកាន់សាច់ដុំបេះដូង។ នេះធ្វើឲ្យមុខងារបេះដូងចុះខ្សោយ ហើយអាចនាំទៅរកការគាំងបេះដូង (Myocardial Infarction)។
រោគសញ្ញានៃភាពស្លេកស្លាំងសាច់ដុំបេះដូង
ឈឺទ្រូង ឬណែនទ្រូង ជាពិសេសអំឡុងពេលប្រឹងប្រែង។ ការឈឺចាប់ច្រើនតែជ្រៅ និងនៅកណ្តាល/ផ្នែកខាងឆ្វេង ដែលអាចរាលដាលទៅស្មា ក ថ្គាម ឬដៃឆ្វេង។ រោគសញ្ញាអាចប្រសើរឡើងនៅពេលសម្រាក។
ដង្ហើមខ្លី។
បែកញើសច្រើនពេក។
ញ័រទ្រូង ឬចង្វាក់បេះដូងមិនទៀងទាត់។
វិលមុខ ឬសន្លប់។
ចង្អោរ ឬក្អួត។
តើអ្នកណាខ្លះដែលមានហានិភ័យ?
កត្តាហានិភ័យរួមមាន៖
បុរសលើសពី ៤៥ ឆ្នាំ និង ស្ត្រីលើសពី ៥៥ ឆ្នាំ។
ជំងឺទឹកនោមផ្អែម។
កូលេស្តេរ៉ុលខ្ពស់។
លើសឈាម (សម្ពាធឈាមខ្ពស់)។
ធាត់ក្បាលពោះ។
របៀបរស់នៅស្ងប់ស្ងាត់។
ការជក់បារី។
ភាពតានតឹងរ៉ាំរ៉ៃ។
ប្រវត្តិគ្រួសារមានជំងឺបេះដូង។
វិធីសាស្ត្រធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ
ប្រវត្តិវេជ្ជសាស្ត្រ និងការពិនិត្យរាងកាយ: ការវាយតម្លៃលម្អិតអំពីរោគសញ្ញា និងកត្តាហានិភ័យ។
ការធ្វើតេស្តឈាម:
អង់ស៊ីមបេះដូង (troponin, CK-MB) ដើម្បីរកមើលការខូចខាតសាច់ដុំបេះដូង។
ជាតិស្ករក្នុងឈាម និងកម្រិត lipid ដើម្បីវាយតម្លៃជំងឺទឹកនោមផ្អែម និងកម្រិតកូលេស្តេរ៉ុល។
អេឡិចត្រូសូហ្គាម (ECG): នៅពេលសម្រាក និងអំឡុងពេល ធ្វើតេស្តស្ត្រេសដោយលំហាត់ប្រាណ។
អេកូបេះដូង (Echocardiography): វាយតម្លៃទំហំបេះដូង រចនាសម្ព័ន្ធ មុខងារសន្ទះបិទបើក និងលំហូរឈាម។
ការថតសរសៃឈាមបេះដូង (Coronary Angiography): ចាក់ថ្នាំពណ៌ផ្ទុយគ្នា (contrast dye) តាមរយៈបំពង់បូម (catheter) ដើម្បីមើលការស្ទះសរសៃឈាម។
MRI បេះដូង (Cardiac MRI): វាយតម្លៃរចនាសម្ព័ន្ធបេះដូង សុខភាពសាច់ដុំ និងមុខងារសរសៃឈាម។
ហេតុអ្វីបានជាការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យទាន់ពេលវេលាមានសារៈសំខាន់?
ភាពស្លេកស្លាំងសាច់ដុំបេះដូងដែលមិនបានព្យាបាល អាចនាំឱ្យមានផលវិបាកធ្ងន់ធ្ងរ រួមទាំងការស្លាប់បេះដូងភ្លាមៗ។ ប្រសិនបើអ្នកមានរោគសញ្ញា ឬមានកត្តាហានិភ័យ សូមស្វែងរកការយកចិត្តទុកដាក់ផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រជាបន្ទាន់។
